Turf en Veen in het Haaksbergerveen
"Veen en turf", het klinkt misschien als iets uit een saai aardrijkskundeboek, maar zodra we er lopen snappen we waarom deze plek zo boeiend is. We wandelen over houten, langs uitgestrekte natuur en door eeuwenoud veen dat hier al duizenden jaren ligt. Vroeger werd dit veen afgegraven voor turf, de brandstof waarmee huizen werden verwarmd. Nu heeft de natuur het gebied weer helemaal overgenomen en dat zorgt voor een prachtig landschap vol rust, ruimte en bijzondere planten. Heb jij wel eens op veen gelopen? Het veert een beetje en het is sponzig. Alsof we over wolken lopen.
Voor gezinnen is het Haaksbergerveen een heerlijke plek om samen op ontdekking te gaan. Kinderen kunnen speuren naar kikkers, libellen en vogels, terwijl je onderweg misschien wel een ree of roofvogel spot. De routes zijn afwisselend en voeren je langs open vlaktes, stukken bos en smalle vlonderpaden midden door het veen.
Een goed startpunt van je wandelingen door het Haaksbergerveen is de Schaapskooi van Haaksbergen (hieronder leed je daar meer over). Of begin in 'Siberië', daar kan je over het veen wandelen. Niet voor niets is deze plek vernoemd naar een afgelegen plek. Een uithoek van Nederland, aan de Duitse grens. Tijdens het wandelen zie je de grenspalen. Hier vind je ook het vlonderpad.
De Schaapskooi van Haaksbergen
Alleen al voor de meest schattige schapenstaartjes ooit wil je naar het Bezoekerscentrum van de Schaapskooi komen. De Schaapskooi is niet alleen de plek waar de schaapskudde 's winters op stal staat, het is ook je startpunt voor wandelingen door het Haaksbergerveen. Het geblaat van de schapen komt je al tegemoet zodat je de auto hebt geparkeerd. Op stal staan nog enkele lammetjes en schaapjes die niet meewandelen met de kudde. De Schaapskooi zelf is modern, je kan er informatie vinden over de schaapskudde en wat lekkers eten en drinken. Wij treffen binnen Wim, hij gaat ons meenemen op zoek naar de grazende kudde en hij kan ons alles vertellen over het Bezoekerscentrum.
Wim vertelt: "Vanaf de jaren ’80 keerden schapen terug in het gebied van Haaksbergen, eerst voor natuurbeheer en later als vaste kudde in het Haaksbergerveen. Met hun begrazing houden ze het landschap open en zorgen ze ervoor dat de heide en het veen niet dichtgroeien. In 2016 kreeg de kudde een moderne schaapskooi met bezoekerscentrum. Zo is een eeuwenoude samenwerking tussen mens, dier en landschap in een nieuw jasje verder gegaan. Bovendien zijn er in de zomermaanden soms toffe evenementen in de moderne stallen".
De schaapskudde is 'on the go' en dus moeten we naar ze op zoek. De twee herders zijn met ze op pad. De kudde bestaat uit maar liefst 300 schapen en een paar geitjes. Appeltje, eitje om ze te vinden, zou je denken. Maar het natuurgebied is groot en gelukkig weet Wim de weg, anders hadden we ze misschien niet gevonden. Het geblaat van de schapen horen we al van een afstandje. Dan zien we tussen de heide witte en bruine bolletjes wol hobbelen. Achter elkaar aan, in een grote kudde, komen ze steeds dichterbij totdat we zelfs helemaal omringd worden door schaapjes. De kudde bestaat uit het Schoonbeker Heideschaap en de Coburger Fuchsschafe. De Coburger herken je meteen aan zijn bruine vacht en de snoezelige wollige staartjes.
Fotobiënnale Haaksbergen
Eens in de twee jaar verandert het groene park van Haaksbergen in een outdoor foto-expositie. De Fotobiënnale Haaksbergen is een buitenexpositie van de Fotogroep Haaksbergen, die in 2026 opnieuw wordt georganiseerd. Park Groot Scholtenhagen vormt daarbij het natuurlijke decor: tussen vijvers, bomen en open grasvelden komen de fotowerken extra sterk tot hun recht. Samen met Ben Lensink en Gerrit Stokkers, hobby-fotografen en kartrekkers van de Fotobiënnale, wandelen we door het park. Van landschappen tot portretten, van dieren tot stadsfotografie, van sport tot macro-foto's, de diversiteit is groot. En zo blijft het hele rondje verrassend! Zelfs de motorkap van een auto wordt gebruikt als canvas. De fotobiënnale is nog tot de herfst te bezoeken, zeker doen.
Eten en drinken in Haaksbergen
Natuurlijk moeten we Haaksbergen niet alleen ervaren, maar ook proeven. Liefde gaat door de maag, niet waar? Wij beginnen ons tripje op steenworp afstand van Landrijk de Reesprong (waar we verblijven, daarover later meer) in het plaatsje Buurse. In het midden van het kleine dorpje staat een grote, grote boom. En onder die grote boom vinden we het terras van Café Winkelman. Ook wij strijken neer op het terras en genieten van de rust én een rijkelijk belegd broodje. Goede vulling voordat we gaan wandelen naar de schaapskudde.
In de avond rijden we naar de rand van Haaksbergen, naar een idyllisch plekje aan het water. De Watermolle is alleen al voor zijn ligging de moeite waard om naar toe te gaan. Prachtig aan het water, aan de rand van het bos. De Oostendorper Watermolen draait hier nog overuren. Het is de enige dubbele watermolen (olie én graan) in ons land die nog in werking is. Van een afstandje horen we het water al kletteren. De Watermolle is een paardenhotel en restaurant. En dan het eten: gewoon lekker ouderwets goed en vooral royaal, waar je echt met een volle buik weer vandaan rolt. Kwaliteit is top, uitzicht is het allerbeste. Ben je in Haaksbergen zelf, het dorpje, dan is het goed aanschuiven op het terras van Café Centraal (gewoon ouderwets gezellig) of het hippere Kornuiten.
Slapen bij de boer
Tot rust komen op het platteland, omringd door weilanden, gewassen en diertjes ben je hier écht even weg. Landrijk de Reesprong is kleinschalig en je logeert hier echt bij de boer. We horen de kippen kakelen, het geblaat van schapen en worden voorbij gelopen door een ezel. Al deze diertjes zijn tè schattig en hebben een hoog aaigehalte, wat overigens ook kan. Ze lopen soms ook los, komen even op de veranda een kijkje nemen en als je wil kan je een ritje maken op de kleine pony. Zeker voor gezinnen is Landrijk de Reesprong een dikke aanrader. Het is er super kleinschalig (4 glampingtenten en 1 houten lodge en een paar camperplekjes) en overzichtelijk. Te midden van de glampingtenten is er een trampoline, zandbak en waterspeeltuin. Vervelen is hier geen optie. Mag wel trouwens, gewoon niks doen, op je veranda en kijken naar de groene velden. Alle accommodaties hebben uitzicht op de groene Twente weides.
De eigenaren zijn super gastvrij, ouderwetse boerengezelligheid. Alles is tot in de puntjes verzorgd en het ontbijt is om je vingers bij af te likken.
Wij verblijven in een glampingtent aan de rand van het erf, naast de schaapjes. Dat wordt makkelijk slapen nu we schaapjes kunnen tellen ;) De glampingtent is voorzien van sanitair, dat is toch wel van grote fijnheid. Een fijn bed, dikke dekens, een keukentje, alles er op en eraan. Ik ben namelijk niet van het kamperen, maar dit is als een vakantiehuisje, alles is voorzien. In de avond maken we een vuurtje, lekker fikken, en zien we hoe de zon langzaam achter het Twentse landschap verdwijnt.
Meer weten? Lees mijn blog over Landrijk de Reesprong.
Kortom, natuurlijk naar Haaksbergen
Haaksbergen zelf is misschien niet het spannendste dorp op de kaart, maar dat maakt eigenlijk vooral duidelijk waar je hier écht voor komt: de natuur eromheen. Met zo’n 2000 hectare aan natuurgebied – van het Buurserzand en Witte Veen tot het Haaksbergerveen en landgoed Het Lankheet – stap je hier zó een landschap in dat je uitnodigt om te ontdekken, te ervaren en te proeven.
Wil je meer weten over Haaksbergen en omgeving? Kijk dan eens op de website van Visit Oost, die staat vol leuke tips!
